Warunki, w których należy dostarczyć kartę charakterystyki

Baza wiedzy o kartach charakterystyki – Warunki, w których należy dostarczyć kartę charakterystyki

Niniejszy artykuł wyjaśnia, kiedy i w jaki sposób należy dostarczyć kartę charakterystyki (SDS) zgodnie z rozporządzeniem REACH. Opisuje obowiązki dostawców, warunki dotyczące substancji i mieszanin niebezpiecznych, wyjątki dla produktów przeznaczonych dla użytkownika końcowego oraz zasady aktualizacji i wersjonowania SDS. Przewodnik podkreśla również, w jaki sposób właściwa komunikacja o zagrożeniach i uporządkowane zarządzanie dokumentacją wspierają zgodność w całym łańcuchu dostaw.

• Karta charakterystyki a przepływ informacji
• Karta charakterystyki musi być dostarczona klientowi
• Karta charakterystyki musi być dostarczona nabywcy na żądanie
• Przekazywanie informacji wymaganych przez art. 32 – w przypadkach, gdy dostarczenie karty charakterystyki nie jest obowiązkowe
• Nie ma obowiązku sporządzania i udostępniania karty charakterystyki dla

Karta charakterystyki a przepływ informacji

Karty charakterystyki są podstawowymi narzędziami komunikacji w łańcuchu dostaw. Dostarczają one istotnych informacji wszystkim uczestnikom, pomagając im wypełniać obowiązki dotyczące bezpiecznego stosowania, obchodzenia się i usuwania substancji oraz mieszanin. Zawierają kluczowe dane dotyczące zdrowia, bezpieczeństwa i środowiska, a także wskazówki dotyczące środków ochronnych i procedur zarządzania ryzykiem. Zgodnie z art. 31 rozporządzenia REACH (WE nr 1907/2006), karty charakterystyki odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu zgodności z przepisami w takich obszarach jak bezpieczeństwo pracy, ochrona środowiska czy zarządzanie ryzykiem chemicznym. Osoba kompetentna musi je aktualizować, gdy pojawią się nowe informacje.

Kto sporządza kartę charakterystyki?

Karty charakterystyki są zazwyczaj opracowywane przez producentów, importerów lub wyłącznych przedstawicieli, ale obowiązek ten może obejmować cały łańcuch dostaw. Każdy podmiot jest odpowiedzialny za zapewnienie, że treść karty jest dokładna i odpowiednia do zamierzonego zastosowania. Sporządzenie SDS wymaga wiedzy specjalistycznej z zakresu toksykologii, nauk o środowisku, bezpieczeństwa pracy i transportu. Rozporządzenie REACH stanowi, że SDS musi przygotować „osoba kompetentna”, choć nie określa, jakie kwalifikacje powinna ona posiadać.

Końcowe scenariusze narażenia i eSDS

Jeżeli substancja podlega obowiązkowi rejestracji, producenci lub importerzy muszą przygotować scenariusze narażenia (ES) w ramach oceny bezpieczeństwa chemicznego (CSA). ES opisują warunki operacyjne i środki zarządzania ryzykiem niezbędne do bezpiecznego stosowania. Końcowe scenariusze narażenia muszą zostać dołączone do SDS, co wówczas nazywane jest rozszerzoną kartą charakterystyki (eSDS).

Karta charakterystyki musi być dostarczona klientowi

• Substancja lub mieszanina jest zaklasyfikowana jako niebezpieczna zgodnie z rozporządzeniem CLP.
• Substancja jest zidentyfikowana jako trwała, wykazująca zdolność do bioakumulacji i toksyczna (PBT) lub bardzo trwała i bardzo zdolna do bioakumulacji (vPvB), zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku XIII do REACH.
• Substancja jest umieszczona na liście kandydackiej substancji podlegających obowiązkowi udzielenia zezwolenia, ustanowionej zgodnie z art. 59 ust. 1.

Podsumowując, w tych przypadkach dostarczenie SDS bezpłatnie i w formie udokumentowanej jest obowiązkiem prawnym.

Karta charakterystyki musi być dostarczona nabywcy na żądanie – w przypadku mieszanin niezaklasyfikowanych jako niebezpieczne, jeżeli:

• Dla mieszanin niegazowych zawierają one substancję niebezpieczną w stężeniu ≥ 1% wagowo.
• Dla mieszanin gazowych zawierają one substancję niebezpieczną w stężeniu ≥ 0,2% objętościowo.
• Zawierają substancję w stężeniu ≥ 0,1% wagowo, która jest:
  • rakotwórcza (kategoria 2),
  • toksyczna dla rozrodczości (kategoria 1A, 1B lub 2),
  • uczula skórę (kategoria 1),
  • uczula drogi oddechowe (kategoria 1),
  • zaklasyfikowana jako PBT lub vPvB,
  • umieszczona zgodnie z art. 59 ust. 1 (lista kandydacka), lub
  • objęta wspólnotowymi limitami narażenia zawodowego.

W takich przypadkach SDS musi być dostarczona na wyraźne żądanie nabywcy.

Przekazywanie informacji wymaganych przez art. 32 – w przypadkach, gdy dostarczenie karty charakterystyki nie jest obowiązkowe

Nawet gdy nie ma obowiązku dostarczenia SDS, dostawca nadal ma obowiązek przekazać kluczowe informacje w określonych przypadkach:

• Jeżeli substancja podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia, dostawca musi przekazać szczegóły udzielonego zezwolenia lub – jeśli odmówiono – wyjaśnić ograniczenie.
• Jeżeli odbiorca potrzebuje wskazówek dotyczących zarządzania ryzykiem, dostawca musi przekazać wszelkie dostępne dane pomagające w identyfikacji i stosowaniu odpowiednich środków.
• Jeżeli istnieje numer rejestracyjny, dostawca musi go podać podczas przekazywania odpowiednich informacji o substancji.

Postępując w ten sposób, dostawca pomaga użytkownikom dalszego etapu łańcucha dostaw w pozostawaniu dobrze poinformowanymi i skutecznym zarządzaniu ryzykiem, nawet bez formalnej karty charakterystyki.

Nie ma obowiązku sporządzania i udostępniania karty charakterystyki dla

Ponadto niektóre szczególne kategorie produktów nie wymagają karty charakterystyki, o ile alternatywne informacje zapewniają właściwe zarządzanie ryzykiem.

• Substancji lub mieszanin przeznaczonych do użytku konsumenckiego, jeśli etykieta i inne informacje o produkcie są wystarczające, aby zapewnić bezpieczne stosowanie w zakresie zdrowia, bezpieczeństwa i ochrony środowiska.
• Gotowych produktów dla użytkowników końcowych, takich jak:
  • Produkty lecznicze dla ludzi lub weterynaryjne
  • Produkty kosmetyczne
  • Wyroby medyczne inwazyjne lub mające bezpośredni kontakt z ciałem ludzkim
  • Żywność i pasze, w tym:
  • Dodatki do żywności
  • Aromaty do żywności
  • Dodatki do pasz

W niektórych przypadkach, na przykład na życzenie dostawcy, osoba kompetentna może sporządzić SDS również dla tych produktów, ale należy pamiętać, że nie jest to obowiązkowe.

Przekazywanie aktualizacji SDS i wersjonowanie

Zgodnie z załącznikiem II do REACH każda zaktualizowana karta charakterystyki musi wyraźnie wskazywać datę aktualizacji na pierwszej stronie, oznaczoną jako „Aktualizacja: (data)”, wraz z odniesieniem do poprzedniej wersji, którą zastępuje (np. numer wersji lub data zastąpionej wersji).

Ponadto dostawca powinien podsumować charakter zmian w sekcji 16 SDS lub w innym odpowiednim miejscu. Gdy zmiany legislacyjne (np. aktualizacja załącznika II) wymagają aktualizacji SDS zgodnie z art. 31 ust. 9, dostawca musi wysłać zaktualizowaną SDS do wszystkich odbiorców, którzy otrzymali substancję lub mieszaninę w ciągu ostatnich 12 miesięcy.

Dodatkowo dostawcy mogą zdecydować o przekazaniu zaktualizowanych SDS wstecznie w przypadku innych istotnych zmian, nawet jeśli nie jest to wymagane prawem.

Aby wspierać identyfikowalność i skuteczne zarządzanie dokumentami, warto stworzyć uporządkowany system wersjonowania. Na przykład:

• 1.0 – wersja oryginalna
• 1.1, 1.2 – drobne aktualizacje (niewymagające ponownej dystrybucji)
• 2.0 – istotna aktualizacja wymagająca obowiązkowej ponownej dystrybucji

Chociaż REACH nie wymaga wprost takiego systemu, zwiększa on przejrzystość i ułatwia zgodność.

Bezpłatna konsultacja online

Jeśli nie znalazłeś potrzebnych informacji na naszej stronie internetowej, po prostu zadaj pytania dotyczące kart charakterystyki bezpośrednio naszemu ekspertowi.

Aby wysłać pytania, prosimy skorzystać z następującej aplikacji do przesyłania wiadomości:

Oferowane usługi

• Tłumaczenie kart charakterystyki
• Aktualizacja i rewizja kart charakterystyki
• Opracowanie i sporządzenie karty charakterystyki
• Opracowanie projektu etykiety

Polecane artykuły

• Obowiązki dystrybutorów w komunikacji REACH
• Obowiązki dalszych użytkowników w komunikacji REACH
• Okres ważności karty charakterystyki
• Definicja karty charakterystyki

Szybkie pytania i odpowiedzi