|
Znaki Ostrzegawcze
Oznakowania E (preparaty
wybuchowe), O (utleniające), F (wysoce łatwopalne),
F+ (skrajnie łatwopalne), T (toksyczne), T+
(bardzo toksyczne), C (żrące), Xn (szkodliwe),
Xi (drażniące), N (niebezpieczne dla środowiska)
są skrótami kategorii zagrożenia, tak zwanymi znakami zagrożenia.
Znaki zagrożenia moga wystepować razem z symbolami zagrożenia
lub samodzielnie jako ich skróty. Niektóre kategorie zagrożenia
(łatwopalne, Może powodować uczulenie itp.) z
powodu braku oznakowania z literami, oznaczamy z odpowiednim
numerem
R.
W przypadku, gdy wiecej niż jeden znak zagrożenia jest
przydzielony do substancji:
- Przy obowiązkowym podaniu znaków
zagrożenia T+ (bardzo toksyczne), oraz T
(toksyczne) opatrzenie pojemnika nie jest obowiązkowe
znakami Xn (szkodliwe), Xi (drażniące) i
C (żrące)
- Przy obowiązkowym podaniu znaku
zagrożenia C (żrące) opatrzenie pojemnika nie jest
obowiązkowe znakami Xn (szkodliwe), Xi (drażniące)
- Przy obowiązkowym podaniu znaku
zagrożenia E (preparaty wybuchowe) opatrzenie pojemnika
nie jest obowiązkowe znakami F+ (skrajnie łatwopalne),
F (wysoce łatwopalne) i O (utleniające)
Produkty zaklasyfikowane jako "szkodliwe",
"wysoce łatwopalne" lub "skrajnie łatwopalne"
należy opatrzyć ostrzeżeniem przed niebezpieczeństwem,
wyczuwalnym przez dotyk. Nie trzeba natomiast opatrzyć
ostrzeżeniem przed niebezpieczeństwem, wyczuwalnym przez
dotyk produktów konsumenckich w opakowaniu aerozolowym
zaklasyfikowanych jako "wysoce
łatwopalne" lub "skrajnie
łatwopalne".
Podanie na etykecie lub na rolkach symboli skrótów jest
obowiązkowe. Jeśli substancja/preparat posiada właściwości
należące do każdej z tych trzech grup zagrożenia (fizyczne,
toksykologiczne, ekotoksykologiczne), opakowanie należy
opatrzyć trzema symbolami, znakami zagrożenia.
We wszystkich przypadkach, każdy z symboli zagrożenia jest
oznaczony kolorem czarnym na pomarańczowo - żółtym tle.
Zwroty
R i S
Zwroty R: Zwroty dotyczące zagrożenia
Zwroty S: Oznaczenia zawierające zalecenia
bezpieczeństwa
Większość zwrotów R, wyłącznie z odpowiednimi symbolami
zagrożenia lub znakami zagrożenia można stosować!
Przykłady na zwroty R i związane z nimi znaki zagrożenia:
- T+ (bardzo toksyczne): R
23, R 27, R 26, R 39
- T (toksyczne): R 23, R 24, R 25, R 39, R 48
- Xn (szkodliwe): R 20, R 21,
R 22, R 40, R 48, R 42
- C (żrące): R 35, R 34
- Xi (drażniące): R 41, R 36,
R 37, R 38, R 43
- N (niebezpieczne dla środowiska):
R 50, R 51, R 59
- E (wybuchowe): R 2, R 3
- O (utleniające): R 7, R 8,
R 9
- F+ (skrajnie łatwopalne):
R 12
- F (wysoce łatwopalne): R
11, R 15, R 17
Przykłady na zwroty R, które mogą wystąpić samodzielnie,
bez symboli zagrożenia:
- R 1, R 4, R 5, R 6, R 7, R 10, R
14, R 16, R 18, R 19, R 30, R 44, R 52
Zwroty R i S znajdują się tutaj.
Wyszukiwarka
niebezpiecznych substancji
W przypadku preparatów, istotne jest precyzyjne zaklasyfikowanie
składników. Pomocna w tym jest wyszukiwarka niebezpiecznych
substancji, zamieszczona na naszej stronie.
W naszej wyszukiwarce, podając nazwę substancji, numer
CAS, Numer UE, (numery ELINCS, EINECS), lub strukturę molekuły
możemy poznać klasyfikację zagrożenia danej substancji oraz
związane z nią zwroty R i S.
Podstawowe pojęcia używane przy korzystaniu z wyszukiwarki:
Numer CAS - numer
przypisany substancji przez Chemical Abstract Service
Numer EINECS - European
Inventory of Existing Commercial Chemical Substances (uropejski
Wykaz Istniejących Substancji o Znaczeniu Komercyjnym) zawierający
wszystkie substancje obecne na rynku Wspólnoty Europejskiej
w dniu 18 września 1981 roku.
ELINCS - European List
of Notified Chemical Substances zawiera nowe substancje
zgłoszone po dniu 18 wrzesnia 1981roku w Wspólnocie Europejskiej
lub w Unii Europejskiej - Europejski Katalog Notyfikowanych
Substancji Chemicznych
W odniesieniu do substancji nie występujących ani w EINECS
ani w ELINCS, należy stosować ich nazwę chemiczną przyjetą
międzynarodowo (np. ISO, IUPAC).
Numer indeksowy:
Numer indeksowy jest kodem identyfikacyjnym,
podanym w I załączniku dyrektywy nr 67/548/EWG. Dane substancje
w załączniku są wymienione według tego numeru indeksowego.
Numer UE:
Każda substancja wystepująca
w EINECS posiada kod identyfikacyjny. Pierwszy kod, to 200-001-8
i od tej liczby zaczyna sie numerowanie.
Każda nowa substancja, notyfikowana
w ELINCS według dyrektywy nr 67/548/EWG, została określona
i opublikowana z kodem identyfikacyjnym. Pierwszy kod, to
400-010-9 i od tej liczby zaczyna sie numerowanie.
Wyszukiwarka znajduje się tutaj.
Informacje
online
W ramach bezpłatnej usługi informacje online, mogą Państwo
zadawać naszym ekspertom pytania dotyczące następujących
tematów:
-
Interpretacja danych i informacji umieszczanych
w karcie bezpieczeństwa
- Fachowe porady pomocne w przygotowaniu karty bezpieczeństwa
- Obowiązek zgłoszenia karty bezpieczeństwa
-
obowiązujące przepisy prawne regulacje
krajowe i unijne
- notyfikowanie, REACH
- ogólnie pytania odnoszące się do bezpieczeństwa chemicznego
Nasi pracownicy maja prawo odmówić udzielenia odpowiedzi
na pytania przekraczające ramy usług bezpłatnych, lub dotyczące
kwestii niemieszczących się w profilu działalności firmy.
Uprzejmie informujemy, iż nie ponosimy odpowiedzialności
za odpowiedzi naszych fachowcow. Powiny być one traktowane
wyłacznie informacyjnie.
Informacje poufne oraz dane osób, ktore zwracają się do
nas o informacje online, traktujemy zgodnie z zasadamy ochrony
danych osobowych i nie udostępniamy ich osobom trzecim.
Pytania można zadać tutaj.
Słownik
MSDS
Istotne jest, aby osoba (pracownik)
używająca produkt, mogła określić za pomocą karty bezpieczeństwa,
czy preparat ma efekt szkodliwy dla zdrowia lub środowiska
oraz jakie jest odpowiednie zastosowanie danego produktu
niebezpiecznego.
Informacje należy sformułować
w sposób zwięzły i jednoznaczny, co niestety nie każdy bierze
pod uwagę przy przygotowaniu karty. Czasami zdarza się,
że w celach przecyzyjnego sformułowania informacji, należy
użyć fachową terminologię.
Znajdujący się na naszej stronie
słownik MSDS pomoże Państwu odpowiednio interpretować treść
kart bezpieczeństwa.
Słownik MSDS znajduje się tutaj.
Wymogi
merytoryczne i formalne karty charakterystyki
1 Identyfikacja
substancji/preparatu
1/1 Identyfikacja substancji lub preparatu
1/2 Zastosowanie materiałów produktów: Należy zaznaczyć
przeznaczenie lub zalecane zastosowanie substancji/preparatu.
Punkt ten może zawierać również krótki opis wskazujący na
faktyczne zastosowanie.
1/3 Oznaczenie osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie
do obrotu. Pełny adres i numer telefonu producenta, importera
lub dystrybutora
1/4 Telefon alarmowy: numer telefonu spółki i/lub
właściwego oficjalnego organu doradczego odpowiedzialnego
za udzielanie informacji w zakresie wpływu na zdrowie
2 Skład i informacje o składnikach
Podana informacja powinna być taka, aby osoba z niej korzystająca
mogła łatwo ustalić stopień niebezpieczeństwa składników
produktu. Należy podać również nazwę i numery powyższych
substancji wg katalogu EINECS, względnie numer CAS i nazwę
IUPAC (o ile są one do dyspozycji. Należy podać również
klasyfikację substancji razem z literowymi symbolami oraz
zwroty "R" oznaczające charakter zagrożenia.
3 Identyfikacja zagrożeń
Należy jasno i zwięźle oznaczyć zagrożenia dla ludzi i środowiska
mogące powstać podczas stosowania substancji lub preparatów.
Opisać trzeba te najważniejsze szkodliwe dla ludzi i środowiska
skutki fizykochemiczne i objawy, których zaistnienie można
z pewnym prawdopodobieństwem przewidzieć podczas stosowania
substancji i preparatów lub ich nieprawidłowego stosowania.
Może zachodzić potrzeba zwrócenia uwagi na inne zagrożenia,
które nie stanowią podstawy klasyfikacji, lecz które mogą
przyczynić się do powstania lub zwiększenia ogólnego niebezpieczeństwa
substancji.
4 Pierwsza pomoc.
Informacje dotyczące pierwszej pomocy powinny być krótkie
i zrozumiałe, tak aby osoba poszkodowana, obecni przy niej
oraz osoby udzielające pierwszej pomocy mogły je łatwo zrozumieć.
Informacje te należy pogrupować pod różnymi tytułami według
sposobów ekspozycji, jak wdychanie, kontakt ze skórą lub
oczami, połknięcie. Należy zaznaczyć, czy potrzebna jest
lub zalecana fachowa pomoc lekarza.
5 Postępowanie w przypadku pożaru
Należy wskazać wymogi ochrony przeciwpożarowej w przypadku
pożaru wywołanego przez dane substancje lub preparaty lub
w ich bliskości. Są to:
- Odpowiednie środki gaśnicze
- Środki gaśnicze, których nie wolno stosować ze względów
bezpieczeństwa
- Specjalne zagrożenia narażenia spowodowane przez samą
substancję lub preparat, produkty spalania, wydzielające
się gazy.
- Specjalne wyposażenie ochronne dla strażaków.
6 Postępowanie w przypadku niezamierzonego uwolnienia
do środowiska.
Zależnie od danej niebezpiecznej substancji lub preparatu,
potrzebne mogą być informacje o:
- Osobistych środkach ostrożności
- Środkach ostrożności odnośnie ochrony środowiska
- Metodach oczyszczania
7 Postępowanie z substancją/preparatem i jej/jego
przechowywanie
Informacje powinny obejmować ochronę zdrowia, bezpieczeństwa
oraz środowiska. Należy pomóc pracodawcy w zaplanowaniu
odpowiednich procesów pracy i wprowadzeniu zarządzeń organizacyjnych.
7/1 Postępowanie z substancją: Należy podać środki
ostrożności dotyczące bezpiecznego postępowania z substancją,
wliczając w to również zalecenia dotyczące środków technicznych.
7/2 Magazynowanie: Należy określić warunki bezpiecznego
przechowywania. O ile to jest możliwe, podać zalecenia dotyczące
ilości dopuszczalnych dla danych warunków przechowywania.
Szczególnie ważne są wskazówki dotyczące poszczególnych
specjalnych okoliczności, na przykład typ materiałów stosowanych
dla pakowania i magazynowania substancji lub preparatu
7/3 Określone zastosowania: Dla produktów końcowych
specjalnego zastosowania zalecenia powinny wskazywać na
cel zastosowania. Zalecenia te powinny być szczegółowe i
użyteczne. Jeżeli to możliwe, należy powołać się na specjalne
instrukcje już zatwierdzone w przemyśle lub w innej dziedzinie.
8 Kontrola narażenia i środki ochrony indywidualnej
8/1 Wartości graniczne ekspozycji: należy ustalić
obecnie stosowane dokładne parametry kontroli wraz z wartościami
granicznymi ekspozycji miejsca pracy jak również biologiczne
wartości graniczne. Wartości te należy podać do informacji
wprowadzającego substancję lub preparat do obrotu w państwie
członkowskim. Należy podać informacje o obecnie zalecanych
procedurach monitorowania.
8/2 Kontrola narażenia: kontrola ekspozycji obejmuje
cały zakres tych określonych środków ochronnych i prewencyjnych,
które wprowadzane są w celu zmniejszenia narażenia pracowników
i środowiska podczas stosowania danej substancji lub preparatu.
Wymaga to odpowiedniego zaplanowania procesów pracy i kontroli
technicznej, zastosowanie odpowiedniego sprzętu i materiałów,
stosowania zbiorowych środków ochrony u źródła ekspozycji,
i w końcu środków służących ochronie osobistej, jak na przykład
stosowanie indywidualnych środków ochrony.Jeżeli niezbędna
jest ochrona indywidualna, należy szczegółowo określić,
jaki środek ochrony zapewnia odpowiednią ochronę:
- Zabezpieczenie dróg oddechowych
- Ochrona rąk
- Ochrona oczu
- Ochrona skóry
Kontrola narażenia środowiska: należy podać informacje
niezbędne pracodawcy dla wywiązania się z dotyczących ochrony
środowiska zobowiązań określonych w przepisach prawa wspólnot
europejskich.
9 Właściwości fizykochemiczne
Należy podać wszelkie dostępne istotne informacje o substancji
lub produkcie (np. stan fizyczny, kolor, zapach, temperatura
wrzenia, temperatura zapłonu, palność, prężność par, gęstość
względna, rozpuszczalność w wodzie/tłuszczu, lepkość, pH,
itd).
10 Stabilność i reaktywność
- Warunki, których należy unikać
- Materiały, których należy unikać
- Niebezpieczne produkty rozpadu
11 Informacje toksykologiczne
Zwięzły, aczkolwiek wszechstronny opis skutków toksykologicznych,
które mogą wystąpić w wyniku kontaktu użytkownika z substancją.
Należy tu zaliczyć skutki narażenia określone częściowo
na podstawie doświadczeń praktycznych, a częściowo badań
naukowych; informacje dotyczące różnych dróg narażenia (drogi
oddechowe, droga pokarmowa, kontakt ze skórą, oczami), objawy,
które można przypisać właściwościom fizycznym, chemicznym
i toksykologicznym.
12 Informacje ekotoksyczne
Należy podać możliwe skutki, zachowanie i dalsze losy substancji
lub preparatu w środowisku, w powietrzu, w wodzie i/lub
w glebie. Jeżeli to możliwe, należy również podać istotne
wyniki badań:
- Ekotoksyczność
- Mobilność
- Trwałość i rozkład
- Zdolność do bioakumulacji
- Inne szkodliwe skutki
13 Postępowanie z odpadami
Tak dla substancji, i preparatu jak i dla każdego skażonego
opakowania należy podać odpowiednie metody neutralizacji
(spalenie, ponowne wykorzystanie itp.)
14 Informacje o transporcie
Wskazuje się wszelkie szczególne środki ostrożności, które
użytkownik lub przewoźnik musi znać w przypadku transportu
na własnym terenie lub poza ten teren.
- Numer U.N
- Klasa
- Właściwa nazwa nadawcy
- Grupa opakowaniowa
- Substancje mogące powodować zanieczyszczenie morza
- Inne użyteczne informacje
15 Informacje dotyczące przepisów prawnych
Na etykiecie należy zaznaczyć informacje dotyczące zdrowia,
bezpieczeństwa i środowiska.
16 Inne informacje
Należy podać również wszelkie inne informacje, które dostawca
uznaje za istotne dla zapewnienia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa
użytkownika i ochrony środowiska, na przykład:
- Wykaz zwrotów R
- Zalecane ograniczenia stosowania
- Dalsze informacje
- Źródła najważniejszych danych wykorzystanych dla opracowania
karty charakterystyki
- W przypadku dokonania zmian w karcie charakterystyki
należy wyraźnie zaznaczyć informacje dodane, wykreślone
lub zaktualizowane.
|
