MSDS-Europe – Kompas bezpieczeństwa chemicznego – Regulacje dotyczące PFAS 2025–2026
W latach 2025–2026 PFAS (substancje per- i polifluoroalkilowe) stanowią w UE jednocześnie zagadnienie regulacyjne, handlowe i techniczne.
Ocena naukowa szerokiego unijnego procesu ograniczania PFAS postępuje etapami: Komitet ds. Oceny Ryzyka (RAC) działający przy ECHA przyjął już swoją opinię, natomiast końcowa opinia Komitetu ds. Analiz Społeczno-Ekonomicznych (SEAC) jest oczekiwana do końca 2026 r. Równolegle dla piany gaśniczej zawierającej PFAS przyjęto już konkretne ograniczenie wraz ze szczegółowymi wymaganiami przejściowymi.
Celem tego artykułu jest przedstawienie zrozumiałego, a jednocześnie merytorycznie precyzyjnego obrazu dla podmiotów gospodarczych (producentów, importerów, dystrybutorów, dalszych użytkowników). Nacisk położono na działania firm i praktyczne wdrożenie.
PFAS to zbiorcza nazwa substancji per- i polifluoroalkilowych. Substancje te są często stosowane ze względu na wysoką stabilność chemiczną, ale wiele z nich jest jednocześnie wyjątkowo trwałych w środowisku. Dlatego ograniczanie emisji i substytucja stają się coraz ważniejsze w kolejnych sektorach.
Jednym z głównych wyzwań związanych z compliance jest to, że „PFAS” nie oznacza jednej substancji, lecz szeroką grupę substancji. Kluczowe jest więc, aby firma i jej dostawca rozumieli pod tym pojęciem to samo. OECD opublikowała odrębne wytyczne dotyczące ujednolicenia terminologii PFAS na potrzeby praktycznego stosowania przez wielu uczestników łańcucha dostaw.
Zgodnie z najnowszym harmonogramem regulacyjnym proces ograniczenia PFAS na poziomie UE rozwija się etapowo. RAC przyjął już swoją opinię, natomiast zakończenie oceny naukowej przez SEAC jest oczekiwane do końca 2026 r.
Oznacza to, że lata 2025–2026 to przede wszystkim okres przygotowań, gromadzenia danych oraz planowania alternatyw i ścieżek przejściowych.
Najważniejszy wniosek dla przedsiębiorstw jest prosty: nie warto przygotowywać się na jeden „wielki dzień”, lecz na wewnętrzny program, który będzie odporny na stopniowe i zróżnicowane sektorowo wymagania. Zmiany te warto śledzić w Obserwatorze zmian rozporządzeń.
Dla piany gaśniczej zawierającej PFAS przyjęto już ograniczenie w ramach REACH. Przepisy przewidują różne okresy przejściowe zależnie od rodzaju zastosowania.
Ograniczenie zacznie być stosowane od października 2026 r., a wdrożenie ma charakter etapowy, w tym z wcześniejszymi elementami zakazu dla przenośnych urządzeń gaśniczych.
W praktyce przejście na rozwiązania alternatywne nie dotyczy wyłącznie wymiany produktu. Obejmuje także czyszczenie systemów, ograniczanie zużycia cieczy, magazynowanie, gospodarowanie odpadami i unieszkodliwianie.
Dyrektywa (UE) 2020/2184 wymaga, aby państwa członkowskie zapewniły zgodność z wartościami parametrycznymi dotyczącymi PFAS w wodzie przeznaczonej do spożycia przez ludzi do dnia 12 stycznia 2026 r.
W praktyce compliance kluczowe znaczenie ma nie tylko sama wartość graniczna, lecz także pomiar.
Komisja Europejska opublikowała techniczne wytyczne dotyczące metod odpowiednich do monitorowania parametrów PFAS Total oraz Sum of PFAS.
„Centralna” część prawa UE jest wspólna, ale wdrożenie może różnić się między państwami członkowskimi. Różnice te pojawiają się zazwyczaj nie w celu, lecz w sposobie egzekwowania wymagań.
W przypadku dyrektyw, na przykład dotyczących wody pitnej, państwa członkowskie wdrażają wymagania do prawa krajowego. Mogą również wprowadzać bardziej rygorystyczne wartości lub dodatkowe parametry.
Częstotliwość kontroli, zakres wymaganej dokumentacji oraz praktyka sankcyjna mogą różnić się pomiędzy państwami członkowskimi. Dlatego dobrą praktyką jest utworzenie wewnętrznego systemu rejestru obejmującego dokumentację, pomiary i zarządzanie zmianą, zamiast dążenia jedynie do spełnienia absolutnego minimum.
W przypadku przechodzenia od piany gaśniczej zawierającej PFAS techniczne kroki są stosunkowo dobrze opisane na poziomie UE, ale praktyczne ścieżki gospodarowania odpadami i unieszkodliwiania mogą różnić się zależnie od państwa.
Dotyczy to szczególnie zapasów historycznych, wód po płukaniu oraz zanieczyszczonych strumieni materiałowych powstających podczas czyszczenia systemów.
Wytyczne metodologiczne Komisji wskazują odpowiednie metody analityczne i podejścia, ale możliwości laboratoriów, praktyki akredytacyjne i oczekiwania organów mogą się między krajami różnić.
Dlatego istotne jest wcześniejsze określenie celu pomiaru: wykazanie zgodności, sprawdzenie skuteczności działań przejściowych albo identyfikacja potencjalnej drogi emisji.
PFAS nie są wyłącznie tematem dla producentów chemikaliów. Często pojawiają się tam, gdzie właściwości użytkowe produktu są krytyczne, na przykład w powłokach, uszczelnieniach lub obróbce powierzchni, a także tam, gdzie funkcjonują zapasy i systemy, jak w ochronie przeciwpożarowej.
Dotyczyć to może na przykład:
Podejście opisane poniżej ma wspierać jednocześnie zgodność prawną i ciągłość działania. Kolejność działań została celowo ułożona zgodnie z logiką projektu.
Warto zacząć od zmapowania potencjalnej obecności PFAS w organizacji:
Praktycznym filtrem jest również wyszukiwanie według funkcji, na przykład efektu nieprzywierania, hydrofobowości albo odporności chemicznej. Pomaga to wykryć „ukryte” zastosowania PFAS.
Karta charakterystyki jest dokumentem podstawowym, ale nie zawsze wystarcza do jednoznacznego wykazania obecności albo braku PFAS. Może się zdarzyć, że SDS nie zawiera wystarczających danych o obecności PFAS jako rodziny substancji albo że szczegóły są ograniczone z powodu tajemnicy handlowej.
Praktycznym rozwiązaniem jest ukierunkowane pozyskanie danych od dostawców na podstawie jednolitej definicji. Rekomendacje OECD dotyczące terminologii mogą tu służyć jako solidny punkt odniesienia.
Rekomendowane bloki tematyczne:
Kryteria priorytetyzacji mogą obejmować:
W przypadku piany gaśniczej często uzasadnione jest uruchomienie odrębnego projektu przejściowego, ponieważ wymagania techniczne i dokumentacyjne są złożone.
Jednym z najczęstszych błędów jest podejście „zmierzmy wszystko”. Lepiej najpierw określić jasny cel:
W kontekście wody pitnej i monitoringu pomocne mogą być także techniczne źródła odniesienia, takie jak przydatne źródła informacji i bazy danych do przygotowania SDS, które wspierają wybór wiarygodnych danych i podejść do weryfikacji.
PFAS bardzo często są krytyczne z punktu widzenia wymaganych właściwości użytkowych. Stabilna substytucja jest możliwa tylko wtedy, gdy obejmuje:
Deklaracja „bez PFAS” jest obronna tylko wtedy, gdy opiera się na:
Jeśli tych podstaw brakuje, takie stwierdzenie może stać się źródłem ryzyka podczas reklamacji klienta, przetargu lub audytu.
Typowe zadania w projekcie przejściowym obejmują:
Otoczenie regulacyjne dotyczące PFAS w UE zmienia się bardzo szybko. Najbezpieczniejszą strategią dla przedsiębiorstwa jest wykazywalna przejrzystość: inwentaryzacja, dane od dostawców, ukierunkowane pomiary, planowana substytucja oraz – tam, gdzie to istotne – odrębny projekt przejścia od piany gaśniczej zawierającej PFAS.
Prosimy skontaktować się z naszym działem obsługi klienta lub zadać pytanie naszemu ekspertowi online.
Obsługa klienta Zapytaj eksperta
Polecane usługi
Przydatne artykuły