Działalność związaną z nową substancją można prowadzić dopiero po jej zarejestrowaniu.

Na terytorium Unii Europejskiej nową substancję można wprowadzić do obrotu handlowego jako samą substancję lub jako składnik preparatu dopiero, jeżeli została ona zarejestrowana przez odpowiedni organ w którymkolwiek państwie członkowskim Unii Europejskiej. W przypadku substancji wytworzonych w danym kraju za przygotowanie dokumentacji niezbędnej do ich zarejestrowania oraz za przeprowadzenie postępowania rejestracyjnego odpowiedzialny jest producent, w przypadku substancji wytworzonych za granicą - osoba prawna odpowiedzialna za dystrybucję w kraju docelowym.

W momencie rejestracji nowej niebezpiecznej substancji do wniosku o zarejestrowanie dołączyć należy dokumentację techniczną, świadectwa badań, kartę charakterystyki i projekt nalepki, jak również oświadczenie o planowanej produkcji lub imporcie (w tonach na rok) oraz o zalecanym zastosowaniu i metodzie zagospodarowania odpadów.

W przypadku nowej substancji, która występuje w EINECS oraz jest już zarejestrowana w jednym z państw członkowskich UE kraju, każdy nowy producent lub importer który nie dysponuje pisemną zgodą pierwszej osoby która dokonała rejestracji ma obowiązek ponownie zarejestrować tę substancję.

Przygotowanie dokumentacji technicznej, sklasyfikowanie substancji podlegającej rejestracji, przygotowanie karty charakterystyki i projektu nalepki jest zadaniem osoby dokonującej rejestracji.